تولید محتوا

ماهیت بتن پیش تنیده به گونه ای درنظر گرفته می شود که بتن پیش تنیده تولیدی دارای بیشترین میزان دوام و استحکام باشد.

تکنیک تولید و استفاده از بتن پیش تنیده برای نخستین بار در سال 1886 میلادی از سوی یک دانشمند اروپایی به اسم جکسون ارائه شد و اظهارنظرات متفاوتی درباره آن صورت گرفت. به سبب انتقاداتی که مطرح شد، آن زمان به استفاده از بتن پیش تنیده تمایلی نشان داده نشد و نزدیک به 5 دهه بعد، استفاده از بتن پیش تنیده مورد توجه سازندگان قرار گرفت.

آشنایی با ماهیت بتن پیش تنیده

ماهیت این بتن به صورتی است که زمانی که فشار اولیه به آن وارد می شود، حاصل کار از مقاومت بسیار بالایی برخوردار است و هنگامی که در معرض نیروهای فشاری بعدی قرار می گیرد اصلاً دچار مشکل نمی شود. چرا که فولاد موجود در بتن از قبل در معرض کشش قرار گرفته است و دارای تحمل لازم برای مقابله با نیروهای کششی می باشد.

در بتن پیش فشرده، تنش های داخلی به شکل منظم وارد می شوند تا تنش های ناشی از بارهای وارده تا حد امکان خنثی شوند. این بتن در طیف مختلفی از سازه های عمرانی مورد استفاده قرار می گیرد و موجب تقویت سازه می شود.

مقایسه بتن پیش تنیده با بتن آرمه

ماهیت بتن پیش تنیده به گونه ای است که سازه های احداثی با آن به نسبت سازه های احداثی با بتن آرمه، از ویژگی های بسیار خوبی برخوردار می باشد. سازه های بتن پیش تنیده دارای مقاومت بسیار بالایی می باشد و درصد زیادی از فشارها و تنش ها را داخل بتن به خود جذب نموده و با مهار آنها، مانع از آسیب دیدگی ساختمان می شوند.

ولی سازه های بتن آرمه به صورت برآیندی از بتن معمولی و میلگردهای فولادی می باشد. درصد زیادی از فشارها و تنش ها به میلگردهای فولادی وارد می شود که میلگرد فولادی در تحمل تنش های کشش ضعیف عمل می کند و فشار زیادی به بتن وارد می شود و این مسئله سبب ترکیدن بتن می شود. در نتیجه سازه های بتن پیش فشرده از لحاظ مقاومت، استحکام و کیفیت از بتن معمولی بهتر می باشد.

عدم ترک خوردن در سازه های بتن پیش تنیده

ماهیت بتن پیش تنیده به گونه ای است که سازه های احداثی با آن با مشکل ترک خوردن مواجه نمی شوند. بنابراین هیچ ترکی در بدنه، کف و سقف سازه وجود نخواهد داشت. ترک ها در سازه معمولی به دلیل فشار و کشش بوجود آمده در بتن و میلگردها، ایجاد می شوند. تعمیرات ترک ها وقت گیر و هزینه بر می باشد.

بتن پیش تنیده به سبب پشت سر گذاشتن پروسه مکانیکی مختلف دارای کیفیت و مقاومت بسیار بالایی است. به گونه ای که همه فشارها و کشش های موجود در بتن پیش تنیده دریافت شده و میلگردهای فولادی فقط برای افزایش مقاومت بتن و سازه نقش مهمی دارند و هیچ صدمه ای متوجه آنها نمی شود.

انواع روش های پیش تنیدگی

ماهیت بتن پیش تنیده به گونه ای است که به دو روش پیش تنیدگی و پس تنیدگی، امکان تولید آن وجود دارد.

پیش تنیدگی با متد پیش کشیده: نخست کابل ها را به صورت پیش ساخته و یا در محل در حد فاصل دو انتهای تیر در معرض کشش قرار می دهند و سپس بتن ریزی انجام می شود و پس از آنکه مقاومت موردنیاز برای بتن ایجاد شد با قطع کردن کابل ها نیروی کششی ایجاد شده به صورت نیروی فشاری به عضو بتنی هدایت می شود.

پیش تنیدگی با متد پس کشیده: در این متد، کابل ها با غلاف های مخصوص در عضو بتنی کار می شوند و سپس بتن ریزی انجام می شود و بعد از اینکه بتن به بیشترین مقاومت رسید، کابل ها در معرض کشش قرار می گیرند و در نهایت کنترل می شوند.

ماهیت بتن پیش تنیده به گونه ای درنظر گرفته می شود که بتن پیش تنیده تولیدی دارای بیشترین میزان دوام و استحکام باشد.

تکنیک تولید و استفاده از بتن پیش تنیده برای نخستین بار در سال 1886 میلادی از سوی یک دانشمند اروپایی به اسم جکسون ارائه شد و اظهارنظرات متفاوتی درباره آن صورت گرفت. به سبب انتقاداتی که مطرح شد، آن زمان به استفاده از بتن پیش تنیده تمایلی نشان داده نشد و نزدیک به 5 دهه بعد، استفاده از بتن پیش تنیده مورد توجه سازندگان قرار گرفت.

آشنایی با ماهیت بتن پیش تنیده

ماهیت این بتن به صورتی است که زمانی که فشار اولیه به آن وارد می شود، حاصل کار از مقاومت بسیار بالایی برخوردار است و هنگامی که در معرض نیروهای فشاری بعدی قرار می گیرد اصلاً دچار مشکل نمی شود. چرا که فولاد موجود در بتن از قبل در معرض کشش قرار گرفته است و دارای تحمل لازم برای مقابله با نیروهای کششی می باشد.

در بتن پیش فشرده، تنش های داخلی به شکل منظم وارد می شوند تا تنش های ناشی از بارهای وارده تا حد امکان خنثی شوند. این بتن در طیف مختلفی از سازه های عمرانی مورد استفاده قرار می گیرد و موجب تقویت سازه می شود.

مقایسه بتن پیش تنیده با بتن آرمه

ماهیت بتن پیش تنیده به گونه ای است که سازه های احداثی با آن به نسبت سازه های احداثی با بتن آرمه، از ویژگی های بسیار خوبی برخوردار می باشد. سازه های بتن پیش تنیده دارای مقاومت بسیار بالایی می باشد و درصد زیادی از فشارها و تنش ها را داخل بتن به خود جذب نموده و با مهار آنها، مانع از آسیب دیدگی ساختمان می شوند.

ولی سازه های بتن آرمه به صورت برآیندی از بتن معمولی و میلگردهای فولادی می باشد. درصد زیادی از فشارها و تنش ها به میلگردهای فولادی وارد می شود که میلگرد فولادی در تحمل تنش های کشش ضعیف عمل می کند و فشار زیادی به بتن وارد می شود و این مسئله سبب ترکیدن بتن می شود. در نتیجه سازه های بتن پیش فشرده از لحاظ مقاومت، استحکام و کیفیت از بتن معمولی بهتر می باشد.

عدم ترک خوردن در سازه های بتن پیش تنیده

ماهیت بتن پیش تنیده به گونه ای است که سازه های احداثی با آن با مشکل ترک خوردن مواجه نمی شوند. بنابراین هیچ ترکی در بدنه، کف و سقف سازه وجود نخواهد داشت. ترک ها در سازه معمولی به دلیل فشار و کشش بوجود آمده در بتن و میلگردها، ایجاد می شوند. تعمیرات ترک ها وقت گیر و هزینه بر می باشد.

بتن پیش تنیده به سبب پشت سر گذاشتن پروسه مکانیکی مختلف دارای کیفیت و مقاومت بسیار بالایی است. به گونه ای که همه فشارها و کشش های موجود در بتن پیش تنیده دریافت شده و میلگردهای فولادی فقط برای افزایش مقاومت بتن و سازه نقش مهمی دارند و هیچ صدمه ای متوجه آنها نمی شود.

انواع روش های پیش تنیدگی

ماهیت بتن پیش تنیده به گونه ای است که به دو روش پیش تنیدگی و پس تنیدگی، امکان تولید آن وجود دارد.

پیش تنیدگی با متد پیش کشیده: نخست کابل ها را به صورت پیش ساخته و یا در محل در حد فاصل دو انتهای تیر در معرض کشش قرار می دهند و سپس بتن ریزی انجام می شود و پس از آنکه مقاومت موردنیاز برای بتن ایجاد شد با قطع کردن کابل ها نیروی کششی ایجاد شده به صورت نیروی فشاری به عضو بتنی هدایت می شود.

پیش تنیدگی با متد پس کشیده: در این متد، کابل ها با غلاف های مخصوص در عضو بتنی کار می شوند و سپس بتن ریزی انجام می شود و بعد از اینکه بتن به بیشترین مقاومت رسید، کابل ها در معرض کشش قرار می گیرند و در نهایت کنترل می شوند.